| اه که چققققققدروبلاگ را دوست دارمراحت مینوسمانگار کسی نیست که مرا ببیند وقضاوت کندو جدا از این همه مسایل واقعا حس میکنم تنها وتنها میان این همه شبکه های اجتماعیبه اینجا تعلق خاطر دارمتنها وتنها اینجا

| چقد.....رررررگاهی میخواهم خودم باشمو چقدر حوصله این بی حوصله سر میرود از خود بودناماخود بودنخونسرد سخت راحت گیرا فکور عاشق دیوانه ومطلقااا اراممم ارام بودنچیزیست که قبل از افرینش مندر من بوده استاه خود خود خودمتو را مینگرم و می گویم دوستت دارم

| دوش به خواب دیدهام روی ندیدهٔ تو راوز مژه آب دادهام باغ نچیدهٔ تو را...............امشب نمیدانم چرا ....شاید چون ماه تمام استیا دل پریشانی ام تمامشایدم چون سر قصه های ما ناتمام استنمی دانم چرا اماامید بر در خانه دل می کوبدو امید آری  همان دوست قدیمیکه راه گم کرده یا شایدم دوباره راه خانه مرا پیدا کردهامید کلمه غم انگیزی استمخصوصا برای من و تومن و تویی که دیگرمن و تو نیستاآییی کجاییی ای رهگذر تاریکی های قلبماایی کجایی ای غم پنهان در رگهایمایی کجایی ای که قرار و راه و دلیل مرابرده ای و مرا جا گذاشته ایاین کلمات را ببین چگونه سراغت را در پس این تاریکی ها میگیرندبخاطر حق کلمه هم شدهبخاطر حق روا نشده امیدآری همان امید قدیمی وبگویی تازه رسیده از راهمرا بخوانو  بازبیا به وطن خویش باز بیامن محتاج امیدمامابه تو بیشتربه خاک روی دامنتبیشتر