|
دوش به خواب دیدهام روی ندیدهٔ تو راوز مژه آب دادهام باغ نچیدهٔ تو را...............امشب نمیدانم چرا ....شاید چون ماه تمام استیا دل پریشانی ام تمامشایدم چون سر قصه های ما ناتمام استنمی دانم چرا اماامید بر در خانه دل می کوبدو امید آری همان دوست قدیمیکه راه گم کرده یا شایدم دوباره راه خانه مرا پیدا کردهامید کلمه غم انگیزی استمخصوصا برای من و تومن و تویی که دیگرمن و تو نیستاآییی کجاییی ای رهگذر تاریکی های قلبماایی کجایی ای غم پنهان در رگهایمایی کجایی ای که قرار و راه و دلیل مرابرده ای و مرا جا گذاشته ایاین کلمات را ببین چگونه سراغت را در پس این تاریکی ها میگیرندبخاطر حق کلمه هم شدهبخاطر حق روا نشده امیدآری همان امید قدیمی وبگویی تازه رسیده از راهمرا بخوانو بازبیا به وطن خویش باز بیامن محتاج امیدمامابه تو بیشتربه خاک روی دامنتبیشتر
برچسب:
نویسنده: رادین زارعی
تاريخ: پنجشنبه
29 ارديبهشت
1401 ساعت: 12:01